Week 1 Negombo-Anuradhapura

Week 1

Etappe 1 Negombo -Chilaw 45 km

Wennen
Het is even wennen: de vochtig warmte, de drukke wegen, de rommelige omgeving. Maar ook de vriendelijke mensen, je hebt zo makkelijk contact. Er zijn zoveel indrukken dat het moeilijk is een keuze te maken voor ons eerste stukje. We beginnen daarom maar met een portie ouderwets Hollands zeuren: het regent!
Vanmorgen vertrokken we voor onze eerste echte etappe, na het boeiende infietstochtje van gisteren, waarover misschien later meer. Het regende, net zoals gisternacht en de nacht ervoor. Dit ondanks dat ons was verzekerd dat het nu eindelijk droog zou worden.
Het weer op Sri Lanka is erg in de war. Het heeft zeven maanden niet geregend en de weergoden hebben besloten dit verzuim in slechts een maand goed te maken, met zelfs overstromingen als gevolg. Het was overigens een Nederlandse die ons mooi weer in het vooruitzicht stelde. Zelf had ze samen met haar partner 3 weken in de regen gefietst. 
Tijdens het ontbijt regende het nog stevig, maar na verloop van tijd werd het droog. We waren nog geen 10 kilometer onderweg toen het weer begon met regenen. Bij een postkantoor, waar ook een aantal autochtonen stonden, schuilden we. Maar het ging alleen maar harder regenen. Na verloop van een half uur trokken we toch maar de regenjas aan, want het zag er niet naar uit dat het nog droog werd. Vooraf had ik gezegd dat een tropische regenbui helemaal niet zo erg is. Daarbij dacht ik aan zo'n stortbui van een half uur. Deze "bui" duurt nu al de hele dag, met af en toe een kleine onderbreking. We hebben geen regenbroek, veel te warm dus de fietsbroek werd al snel kletsnat om maar niet te spreken van onze schoenen en soppige sokken.
Aangekomen in Chilaw op zoek naar een overnachtingsadres zagen we bij een kruispunt landgenoten lopen. Ja, dat kan je van een afstandje zien. We wilden van hen weten waar zij sliepen en of dat een hotel was waar wij ook nog terecht konden. Het eerste wat de man zei toen wij stopten was "stoer hoor". Zo voelde dat ook wel onderweg. Aangemoedigd door chauffeurs van langsrijdende auto's en langs de kant staande mensen vonden we onszelf eigenlijk ook wel een beetje stoer.
Morgen regent het waarschijnlijk ook nog, maar daarna, daarna moet het toch droog van worden. Ditmaal volgens de officiŽle weersverwachting. Maar het blijft AziŽ, so you never know.

Vrijdag 11 januari
Etappe 2
Chilaw naar Puttalam 68 kilometer
Avontuur

Tijdens onze vorige reis hebben we de routeboekjes van Asian Way of Life nagenoeg meestal trouw gevolgd. Die boekjes zijn handig, want je weet van te voren een beetje wat je kan verwachten onderweg.  Zijn er onverhoopt geen stalletjes waar je wat kan eten en drinken en je hebt informatie over de mogelijkheden om te overnachten. En neit te vergeten over de klimmetjes. Een keer dat we de route niet volgenden belandden we prompt in een complex peeshuisjes. Eigenlijk niet bedoeld om de hele nacht te blijven. Was wel grappig.
Ditmaal hebben we ook de route bij ons die AWOL heeft uitgezet. Die route gaat echter voornamelijk over hoofdwegen. Die zijn druk, heel druk. Niet onveilig overigens. Om met name de passerende bussen een beetje op afstand te houden hebben we een oranje vlaggetje (die van de kinderfietsjes) 40 centimeter uitsteken. Dat werkt goed. Het verkeer houdt best wel rekening met ons. 
De AWOL-route beschrijft niet het traject naar en in het noorden van Sri Lanka, het gebied dat lange tijd niet toegankelijk was vanwege de oorlog met de Tamil Tijgers. Wij hebben ons voorgenomen om te kijken of we daar nu wel heen kunnen. De oorlog is voorbij, maar de wegen zijn wel erg slecht. Wij rijden nu dus zonder beschreven route en moeten alles zelf uitvinden. Dat gaat tot nu toe prima.
Vandaag leverde dat bijzondere ervaringen op. We zijn we afgeweken van de hoofdweg en belandden op een gravelweg door een moeras. Heel veel vogels gezien, waaronder ook een zwartkopibis. Het was wel een bumpy road. In de verte zagen we een toren opdoemen, wat een prachtige hindoetempel bleek te zijn, in een heel leuk dorpje met een levendig marktje. We trokken natuurlijk veel belangstelling van de inwoners, met name hindoes. Witte strepen over het voorhoofd met een gouden stip middenin.
Ongeveer 10 kilometer verder was iedereen weer moslim. We waren nog net op tijd om ergens wat te eten en drinken te kopen. Veel drinken, want het is wel warm hier. Het is vrijdag vandaag, zodat de winkeliers op tijd in de moskee moeten zijn. Dat is wel heel opvallend aan Sri Lanka. De diverse religies leven ogenschijnlijk heel vredig samen met elkaar. Tussen de hindoetempels, boeddhistische tempels en de moskees staan in dit deel van het land veel katholieke kerken. We moeten er onderweg nog maar eens achter zien te komen of die ogenschijnlijke pais en vree ook echt is. Dat gaat volgens mij wel lukken, want de bevolking is heel open en er spreken veel mensen soms verbazingwekkend goed Engels. Wordt dus nog vervolgd. Wij vervolgen onze ontdekkingstocht voorlopig dus nog wel even. 

Zaterdag 12 januari
Puttalam - Wilpattu national Park 46 km  
Etappe 3
Luipaard

Als je de tegen de mensen zegt je kunt ons volgen op onze website moet je er natuurlijk wel iets opzetten. De afgelopen twee dagen ging dat wat lastig want geen wifi. Maar vandaag zijn we in Anuradhapura gearriveerd, keurig nieuw guesthouse met wifi! Dus bovenstaande stukjes geplaatst.
Na de boeiende etappen van Chilaw naar Puttalam verbleven we in het zelfde resthouse waarin we 8 jaar geleden de eerste beelden van de tsunami zagen. De afgelopen 8 jaar was er niets aan onderhoud gedaan en waarschijnlijk de 8 jaar daarvoor ook al niet. Beetje morsig, maar wel authentiek zullen we maar zeggen. Relatief duur, bij gebrek aan concurrentie in dit destijds levendige marktplaatsje. Omdat het vrijdag was en dit een moslimregio is was het maar een dooie boel. Maar er was gelukkig wel koud bier. En geen wifi dus.

Na de overnachting in het mottig guesthouse (zo noemde Ed, onze reisleider van 8 jaar geleden dit etablissement) en een Sri Lankaans ontbijt( omelet/pannenkoek met fish curry....) al vroeg op weg naar Anuradhapura. Bij het opladen van de bagage hadden we al in de gaten dat het warm was vandaag. Bovendien bleek de weg niet vlak maar vol ups en downs. Het ging maar moeizaam. Eerst zaten we ons nog zelfverwijten te maken maken dat we toch meer had moeten trainen voor de reis. Gaandeweg verscheen er gelukkig steeds meer bewolking en daalde de temperatuur. Vanaf dat moment ging het opeens een stuk beter. Gelukkig maar, want het plan was om 75 kilometer te rijden naar Anaradhapura. 
Marijke had een droom: stel dat er in de buurt van het nationale park Wilpattu ook een overnachtingsgelegenheid was. Dan hoefden we niet helemaal naar Anaradhapura te fietsen en morgen met een dure excursie weer terug naar het wildpark. 
Bij de afslag naar het park na 46 km stond inderdaad een bord. Een droom kwam uit, leek het wel. Een complex van " luxary " bungalows op 4 kilometer afstand. We stonden een beetje te twijfelen. Stel het was niks of veel te duur, dan kwam bij de 75 kilometer die we moesten fietsen nog eens 8 kilometer. Opeens hoorden we "bon giorno". Een jongeman in kokstenue was de weg overgestoken en sprak ons in het Italiaans aan. Het was inderdaad een Italiaan en hij kwam uit een Italiaans restaurant aan de overkant van de weg. Hij wist ook kamers, ongeveer 200 meter verder. En ja, vanmiddag konden we op safari in het park. En dan konden we vanavond bij hem heerlijk Italiaans eten, zo beloofde hij. Een one-stop-shop dus. 
De kamers waren prima en een uurtje later waren we in een oude Land Rover onderweg voor de safari. 
Bij de toegangspoort moesten we nog wel eerst tickets kopen. Een jongeman die 2 computers tot zijn beschikking had ging met de hand in tweevoud (met een carbonnetje) 2 formulieren invullen en ingewikkelde berekeningen maken. Gelukkig waren we de enige klanten, want met een buslading vol bezoekers kon dit wel eens een paar uur duren. Maar daar raak je wel aan gewend als je door AziŽ reist, doe vooral rustig aan. Wij kregen kopie- bonnetje, maar dat moesten we al vrij snel weer inleveren bij de gids die zich bij ons voegde. 
Wilpattu national park is pas sinds 2010 weer open, na 30 jaar gesloten te zijn geweest vanwege de oorlog. Sri Lanka kent haar eigen big five: de aziatische olifant, het luipaard, de lippenbeer, de potvis en de blauwe vinvis. De olifanten, ongeveer 300, hadden ze de laatste drie weken niet gezien en of we het luipaard zouden zien was altijd onzeker. Het was niet goede seizoen voor de beer. Onderweg zagen we krokodillen in verschillende formaten, painted storks (ooievaars), verschillende soorten herten, ijsvogels, pauwen, wilde kippen (geen verwilderde), bijeneters, varanen, een jakhals en een schidpad. En opeens in een groot meer kwam een olifant al grazend op ons afgelopen. Een plm. driejarig mannetje. Maar de gidsen hadden ook sporen van een luipaard in het zand gezien. De verbetenheid waarmee ze vervolgens op zoek gingen was mooi om te zien en wij zochten uiteraard enthousiast mee. En we vonden het luipaard nog ook. Hij (het was overduidelijk een mannetje zagen we toen hij op een poezenmanier zijn kruis ging likken) lag in het gras half tussen de struiken. We zagen heel mooi zijn enorme gebit toen hij geeuwde en zijn grote klauwen. Een stond hij op om zich weer op poezenmanier uit te strekken en vleidde zich weer neer. Hij leek zich in het geheel niet te storen aan ons en de andere auto's die eraan kwamen. 
Na afloop van de safari vierden we ons succes in het Italiaans restaurant. Het was een maand gelegen geopend door een Srilankees, samen met de Italiaanse kok en nog een Srilankese ondernemer. Ze anticiperen op de verdere ontwikkeling van het park en de daarmee samenhangende toeristenstroom. De Italiaan zag voor zichzelf in ItaliŽ niet zoveel toekomst vanwege de onzekere economische en politieke situatie. Deze gok wilde hij wel wagen, want de investering die met dit avontuur is gemoeid is te overzien. En koken kon hij. Je kon aan hem zien dat hij er echt plezier in had. 
Echt een dag om niet zo snel te vergeten.  

Etappe 4 zondag 14 januari
Wilpattu NP - Anuradhapurha 38 km, rondrit tempels 20 km.
Zo handig in Sri Lanka: broodjes en rondrijdende bakkers!