Thailand 2005

Thailand 2005

Het is in het leven vaak een kwestie van zorgen dat je op het juiste moment op de juiste plaats bent. Ofwel anders gezegd, voorkomen dat je op het verkeerde moment op de foute plek bent. Zo waren wij deze winter op het enige deel van de kust van Sri Lanka dat niet getroffen werd door de Tsunami. Ook nu blijkt het geluk met ons.

Terwijl in Europa de bommen alom in het rond vliegen, besluit de hotelmanager van het Hilton in Hua Hin de gasten van FOX eens extra te verwennen. Een upgrade naar een family room werd ons deel. Met ons drietjes mochten we drie nachten doorbrengen in een suite in de Royal Wing met twee gigantische slaapkamers, een woonkamer, twee badkamers waarvan een met  jacuzzi, een gastentoilet, drie minibars, drie breedbeeldtv's, een keukenblok zonder enige inhoud maar met een vierde koelkast en, tot grote vreugde van onze dochter, een inloopkast met ruimte genoeg om alle Thaise aankopen ruim uit te stallen. Het is thuis wel weer behelpen.

Op de laatste avond van ons verblijf in Thailand genieten we van een tropische zonsondergang op ons riante balkon en mijmeren over de afgelopen drie weken. Het zicht op de Golf van Siam, het inmiddels verlaten hotelzwembad en Hua Hin 'by night' leiden ons een beetje af. We zijn vol indrukken die thuis nog hun plekje moeten krijgen, een driedaags strandverblijf in deze aangename badplaats (een soort tropische mix van NormandiŽ en Noordwijk) is buitengewoon ontspannend maar nog steeds enerverend.

Zoals gezegd, we waren reeds eerder in AziŽ en dat smaakte naar meer. Zachtaardige en vredelievende mensen, zonder onze Westerse horkerigheid, lekker eten, goedkoop, mooie natuur, goede hotels voor weinig geld en last but not least altijd een lekker temperatuurtje deden ons besluiten om na zes maanden opnieuw oostwaarts af te reizen.

We hebben er zeker geen spijt van gehad, al moesten we er aanvankelijk weer even in komen. Was Sri Lanka nog een derde wereldland, dat kan je van Thailand eigenlijk niet meer zeggen, althans niet van het deel dat wij bereisd hebben. Goede hotels, goede wegen, goede voorzieningen, we hadden eerlijk gezegd ons ingesteld op iets meer tropisch avontuur. Maar gaandeweg de reis begonnen we het nogal te waarderen. Roomservice, minibar, je was laten doen, twee mannetjes om de deur voor je open te houden, voor 20 bath (40 eurocent) per taxi naar de stad, tropische cocktails, pooltowels en overal om je heen glimlachende mensen, je begrijpt, in Benidorm of Antalya zal je ons niet meer zo gauw zien.

Dit reisverslag bevat geen dag-tot-dag verslag, dat hebben al genoeg mensen voor ons gedaan en over interessante tempels kun je alles lezen in de reisgids, dus we zullen ons beperken tot hoogtepunten, opmerkelijke zaken en tips voor de reiziger. Dieptepunten waren er eigenlijk niet, alles liep gesmeerd en was tot in de puntjes verzorgd. Reisleidster Laetitia en onze Thaise gids Nigoon deden alle moeite om het ons naar de zin te maken.


Wat viel ons zo op in Thailand

Zoals boven al genoemd, de Thaise mensen. In de hele vakantie hebben we maar twee onaardige mensen ontmoet, beiden met een belangwekkende functie in uniform op het vliegveld. Afgezien daarvan een en al hartelijkheid en bereidwilligheid, met een beperkte maar doelmatige Engelse woordenschat. Goed, ze proberen de beste prijs te realiseren bij het afdingen en zakken niet beneden hun niveau van waardigheid, maar gaat de deal niet door, even goede vrienden. Niet overdreven plakkerig of opdringerig, maar wel enthousiast over het product dat ze verkopen. En ze weten inmiddels ook wel dat de Westerse toerist gericht is op shoppen. Okay, interessante tempels, mooie Boeddhabeelden, maar is er ook een marktje bij de tempel?

De stand van het land. Thailand is een aantrekkelijk voorbeeld van 'West meets East', een boeiende mix van een zich snel ontwikkelende Oosterse maatschappij onder Westerse invloed. Ondanks of dankzij het feit dat Thailand nooit koloniale overheersing heeft gekend, deint het land voorspoedig mee in de vaart der volkeren. De eerste dagen van de reis, in de buurt van Bangkok, hadden we afgezien van de tropische temperaturen niet echt idee om ver weg van Europa te zijn. De prijzen in de warenhuizen op Silom Road in Bangkok waren vergelijkbaar met thuis. Een korte pitstop in een eettentje deed ons beseffen toch iets verder van huis te zijn. 'Een biertje om half vijf 's middags? De bedienende juffrouw liet ons weten dat er voor vijf uur geen alcohol kon worden geschonken. De bazin was iets pragmatischer van inslag. In twee ondoorzichtige pullen werd ons toch het kostelijk vocht ingeschonken, onderwijl werd met angstige blik de omgeving in de gaten gehouden. Op het Rembrandsplein gaat dat toch iets anders.

Bangkok. Een heksenketel, stinkend, lawaaierig, onoverzichtelijk. Verkeersinfarct van de eerste orde. Het is allemaal waar. Maar toch interessant om gezien te hebben. Superchique warenhuizen grenzen aan rommelige sfeervolle avondmarkten. Wolkenkrabbers aan bamboehutten en golfplaten krotten. In ons lunchrestaurant wordt de afwas gewoon in de rivier gedaan. We hebben het allemaal overleefd. In de taxi word je net als in iedere andere wereldstad royaal afgezet, maar ook dan kost het nog steeds erg weinig.

Absoluut hoogtepunt van ons bezoek aan Bangkok was de fietstocht met Co van Kessel. (Optionele excursie, maar zeker doen.) Een fenomeen, deze Nederlandse man die al vijftien jaar fietstochten organiseert in deze hectische metropool. Verkeer vijf rijen dik, Co komt aanfietsen en zwaait met zijn gele pet. Het verkeer houdt gepast de adem in en Co passeert met zijn lange sliert fietsers het drukste kruispunt van de stad. 'Lieve jongens en meisjes, svp wel allemaal achter elkaar fietsen!' We fietsen over de markt in Chinatown en gaan met een longtailboot naar de overkant van de Chao Praya rivier.

De tocht voert door suburbs en we varen door de Klongs. Geweldig. Korte stops met vers tropisch fruit en later met chips, om ons zoutgehalte wat aan te vullen. We leren van de Thaise assistente van Co onze eerste (en enige) woorden Thais: Saswadie kah (cq krap): goedendag en Kop kum kah (cq krap) dank je wel. Kah zeg je als vrouw, Krap als man. Later kwam daar nog de tekst: 'Mai pen raÔ' bij: het maakt me niet uit, het is me om het even. In tropische omstandigheden een steeds vaker van toepassing zijnde tekst. Het maakt allemaal niet uit, linksom of rechtsom, het is allemaal even aangenaam. De Thai laten merken dat ze het erg leuk vinden dat je moeite doet hun taal te spreken, ook al heb ik de hele vakantie moeite om te onthouden welke van de twee aangeleerde teksten op de situatie van toepassing is.

De markten. Ook al hebben de Tesco en de Kentucky Fried Chicken inmiddels hun intrede gedaan in Thailand, het grootste deel van de kleinschalige economische taferelen speelt zich af op de markten. Een bonte verzameling van kramen met kleding, huishoudelijke artikelen en etenswaren. Daarbij valt op dat de Thai meer dingen als eetbaar beschouwen dan wij thuis. De vleeskraampjes met allerlei soorten ingewanden kunnen zich niet in onze populariteit verheugen. De geur is niet echt uitnodigend. Chips van gefrituurde varkenshuid, lever, long en pens liggen vrolijk naast de uitstalling van allerhande tropisch fruit. Een keer treffen we een dode kip aan tussen de versgesneden mango's en ananassen. Maar de spiesjes met gegrilde kikker vinden we wel weer interessant, evenals de teilen met nog levende vissen, als haringen in een ton zo vol. 'Very fresh', vertrouwt de verkoopster ons toe. Gelukkig hoeven we op deze reis niet zelf te koken, verre van dat zelfs.

Tegen het vallen van de avond komt de Thaise markteconomie vooral tot leven. De kraampjes van de avondmarkten worden ingericht, de verkoop kan starten. Een mix van groente, bloemen (orchideeŽn!), namaakkleding, eetstalletjes en toeristentroep. Dat laatste is nogal een denigrerende omschrijving, talloze souvenirs wisselden tijdens het bezoek van onze groep van eigenaar. Fraaie handwerktasjes van de bergstammen in verschillende variŽteiten, olifanten, Boeddha's en zijden sjaals en niet te vergeten armbanden, oorbellen en ringen. Afdingen is de nationale sport, alhoewel opvalt dat het niet altijd zo lukt als je vooraf gedacht had. In de bus worden de gescoorde prijzen uitgewisseld. Niet iedereen is dan tevreden over zijn eigen afdingprestaties. We kwamen al met al goed aan onze trekken. Het vliegtuig kwam met moeite los van de grond op de terugweg.

Na indrukwekkend Bangkok volgt wat ons betreft een klein minpuntje. We staan 's morgens om half zes op om toch nog een staartje van de authentieke drijvende markt van Damnoen Saduak mee te beleven. Daar aangekomen blijkt dat we ons rustig nog even hadden kunnen omdraaien in ons king size bed. Wat een toeristenfuik. Een grote markt aan de wal en slechts enkele drijvende bootjes in een smal kanaaltje. Welgeteld één vrouwtje met authentieke handel, twee bootjes met tropisch fruit en voor de rest dure souvenirs. Wat ons betreft mag deze markt wel uit het programma. Charmant was wel de Thaise vrouw bij de bus. Ze verkocht geldige postzegels, met een toeslag van 20 bath 'for me and my little baby'. 'Net zo goedkoop als de Hema', vertrouwde ze ons toe. Kennelijk komt FOX hier al langer.

Ook een fenomeen: fotolijstjes. Bij aanvang van ieder toeristisch evenement ga je op de foto. Bij aankomst op bovengenoemd markt bijvoorbeeld, tijdens een tempelbezoek in Bangkok, bij het Kantoke diner, bij de Rivercruise. Bij voorkeur in familieverband en getooid met een door de fotograaf verstrekte orchideŽncorsage. Na afloop van het evenement tref je jezelf ingelijst aan. Voor 100 bath mag je deze souvenir meenemen.Als je niet kieskeurig te werk gaat, heb je hiervoor alleen al een extra koffer nodig. Als variatie op dit thema verschenen in de loop van de week ook plastic bordjes met je foto. Het is dat we tegenwoordig niet meer kamperen, maar we hadden ons campingservies op authentiek Thaise wijze goed kunnen uitbreiden.

Toppunt van creativiteit was de fotograaf in Phitsanolouk. Bij vertrek van de (facultatieve) stadstour met riksja's gingen we op de foto. Onderweg maakten we een fourageringsstop bij de lokale markt, waar we kennis konden maken met een Thaise delicatesse: gefrituurde meelworm, sprinkhaan en kakkerlak. Vol eiwitten en vitaminen, de groep was niet kinderachtig, manmoedig werkten we ons door de schaal heen. Na afloop van de tour konden we blikjes met deze heerlijkheden aanschaffen, weer voor het standaardtarief van 100 bath en opgesierd met een wikkel met je foto. We hebben al onze familieblikjes aangeschaft. Wat we daar thuis mee moeten doen is eigenlijk niet zo duidelijk. Kado voor een weinig favoriete collega of familielid?

Het bezoek aan de bergstammen. We weten eigenlijk niet zo goed wat we daar nu van moeten denken. We bezochten er vijf en kregen een (weinig dynamische) dansvoorstelling van een zesde. De bergstammen zijn van oorsprong nomadische volken, vaak afkomstig uit naburige landen, zoals Birma. Inmiddels zijn ze door de Thaise regering gedwongen ergens domicilie te kiezen en ze worden op beperkte schaal door de regering en hulporganisaties als Unicef gesponsord. Ze leven in afgelegen gebieden in bamboehutten met weinig voorzieningen.

Wat levert een bezoek aan dergelijke stammen je op, of liever gezegd, wat levert het hen op? Het voelt toch een beetje als aapjes kijken. Enkele stammen grepen ons bezoek aan voor economische activiteiten. Sierraden, tasjes en sjaals zorgden voor een extra bron van inkomsten. Maar soms waren de hill-tribes niet zo slim en hielden ze aan ons bezoek slechts een handvol hotelzeepjes over. De meest indrukwekkende herinnering hielden wij als teerhartige Westerlingen over aan het bezoek aan de Akhastam. Op een vuurtje grilde een man een hond. Even later werd deze keurig gevild, ter voorbereiding van de definitieve culinaire bereiding. Zoals gezegd, ze eten alles.

Het klimaat. We bezochten Thailand in het regenseizoen en dat was goed te doen. Het was tropisch warm en vochtig, met vaak een enigszins bewolkte hemel. Brak echter de zon door, dan werd het nog warmer. Aanvankelijk regende het vooral 's nachts, maar in het Noorden kwam meer water uit de lucht vallen. Soms een warm miezerbuitje, maar enkele malen een onvervalste tropische stortbui. Bij een bezoek aan de avondmarkt van Chang Mai ging de hemel volledig open, binnen een kwartier stonden de straten blank. Tot onze knieŽn waadden we door het warme water, gelukkig gekleed in Teva's en korte broek. Onze dochter, in lange broek op sportschoenen, afwisselend bij pa en ma op de rug, wat veel hilariteit bij de omstanders tot gevolg had. Opvallend was, hoe weinig de verkopers op de markt waren voorbereid op een dergelijke bui. De hele verkoop viel stil, omdat  iedereen druk doende was zijn boeltje droog te houden. Alsof het hier nooit regent.

Ook op een andere avond, tijdens het Kantokediner, viel het met bakken uit de lucht. We moesten onze aandacht verdelen tussen het eten, de prachtige dansen en het aandoenlijk geworstel van de obers om met parasols en paraplu's de regen uit de halfopen zaal te weren. Daar slaagden ze overigens niet geheel in, dus werden we uiteindelijk toch maar verhuisd naar een andere tafel, waar we ervan konden genieten hoe de mensen zich dwars door de regenbui naar het toilet begaven. 'Het regent hier maar 4 maanden per jaar' zei Laetitia, dus waarom zou je daar voorzieningen voor treffen? Het grootste deel van het jaar is het toch immers droog?

Een exclusief toppertje: de pandaberen in de dierentuin van Chang Mai. We kozen ervoor niet mee te gaan met de olifantenexcursie, want we hadden immers al een olifantendiploma. In plaats daarvan gingen met de tuk-tuk naar de dierentuin van Chang Mai (entree 30 bath). In een zacht tropisch regenbuitje liepen we door een prachtige jungle-dierentuin. Ooit opgezet door een Engelsman ter bescherming van bedreigde diersoorten. Afgezien van een schoolklasje waren we de enige bezoekers. Zwarte panter, witte tijger. En, in een prachtig nieuwbouw paviljoen met elektronisch geregeld microklimaat (toeslag 100 bath p.p., 2 euro) twee reuzepanda's. Onverstoorbaar genietend van een verse bamboestruik, op nog geen drie meter afstand. Bijzonder.

De treindisco. Enkelen van ons kozen ervoor met het vliegtuig terug te vliegen naar Bangkok vanuit Chang Mai. Niet doen dus, ze hebben de leukste avond van de reis gemist. We vertrokken rond 5 uur 's middags uit Chang Mai. 'Er is een discorijtuig' had Laetitia gezegd. 'je moet er niet te laat heen gaan anders is het te druk'. Dus vanaf 7 uur verdween de een na de ander richting de disco en ze keerden niet meer terug. We moesten ook maar eens gaan kijken. Uitgewoonde coupé, alle ramen wijd open, kerstverlichting aan het plafond, 6 tafeltjes met opklapstoelen, een goed gesorteerde bar en afwisselend André Hazes en een stevige Costa del Sol-discodreun uit de luidsprekers.

Er heerste een vrolijke en uitgelaten stemming, alhoewel enige Thaise medereizigers het enthousiasme voor de Hollandse muziek niet zo leken te begrijpen. Thuis heb ik ook niks met Hazes, maar hier, terwijl de trein voortraasde door het inmiddels donkere tropische land, was het aanleiding tot een topfeest. Onze puberdames en -adolescenten genoten na twee weken braaf gedrag van welkome mannelijke belangstelling. Zelden in aanwezigheid van je paps en mams toch zo heerlijk geswingd in de trein. Jong en oud. Om stipt elf uur was het afgelopen, we zochten ons inmiddels opgemaakte, redelijk comfortabele, bedje op. De nacht was kort, om vijf uur werden we al weer gewekt. Maar ach, in het Hilton hebben we wel weer bij geslapen.

De Thaise massage.
Halverwege de reis is het mogelijk via een facultatieve excursie een twee uur durende Thaise massage te boeken. Voordien hadden echter velen de weg naar de massagesalons al lang gevonden: voetmassage, schouder-nek, Thais, met olie, aromatherapie. Heerlijk ontspannend, al is de intimiteit met een vreemde even wennen. Je zou er verslaafd aan kunnen raken. Op iedere hoek van de straat in de aanbieding. In de supersjieke Spa (massage en schoonheidssalon) van het Hilton laat ik mijn voeten pedicuren, de goedkoopste behandeling in deze dure maar zeer sfeervolle Spa. In het glossy tijdschrift, dat ik krijg om me gedurende de behandeling te verpozen lees ik dat er aanstaande september een wereldcongres is van Spa-ondernemers in dit hotel. Mijn baas vragen of ik daar ook naar toe mag?

De laatste middag in Hua Hin, als we de hotelsuite al hebben verlaten, brengen we door in een naburige, minder fraaie en enigszins rommelige salon. Het regent immers weer een beetje, ook al liggen de echte diehards nog bij het zwembad. Na tweeŽnhalf uur staan we met z'n drieŽn volledig gepamperd weer buiten na twee facial massages, twee manicures, twee pedicures en drie voetmassages. We waren nog geen 40 euro kwijt. Jammer dat je daar thuis minstens het drievoudige voor neerlegt.


De moeder van de groep

Tot slot enige woorden over onze reisleidster Laetitia. Deze voormalige wereldreizigster uit BelgiŽ bleef enige jaren geleden aan een Thaise man hangen en werd vorig jaar moeder van een schattig klein Thais jongetje, dat ze ons op de rustdag in Chang Rai vol trots showde. De rest van de reis moederde ze over ons. Een proeverij van tropisch fruit op een lange reisdag in de bus, een extra mountainbike tocht voor mijn man, die na het stilzitten in de bus behoefte had aan extra beweging, een ziekenhuisbezoek i.v.m. een uitbundige bloedneus, een naaister organiseren om een onderweg aangeschat zijden stofje te transformeren naar een prachtige avondjurk, niets was haar te veel. Om tegemoet te komen aan de discobehoefte van onze dochters organiseerde ze op de rustdag een excursie naar een Riverside café, boven voor de oude lui, beneden jeugdvertier onder de aantrekkelijke klanken van een live band. 'Die Thaise mannen en die Mekong Whisky, je weet het maar nooit' zei ze. We zijn haar zeer dankbaar.


Tot slot nog enige tips

Tip 1
Neem een grote koffer mee naar Thailand en stop er thuis niet te veel in (wij deden dat namelijk wel). Het is er goedkoop, alles is te koop en het laten wassen van je kleren kan in ieder hotel en op bijna iedere straathoek.

Tip2
Doe af en toe dingen zonder de groep, ook al heb je er voor betaald. Juist op de momenten dat we ons van de groep hadden afgezonderd hadden we de leukste contacten, met de bevolking of met backpackende bejaarden. Zo'n groepsreis heeft voor- en nadelen. Je ziet veel in korte tijd, het is (meestal) gezellig, maar het is ook allemaal een beetje ingeblikt.

Tip 3
(Met deze opmerking gaat vast de kans op de hoofdprijs in de FOX-reisverslagen wedstrijd verloren.) Houd er rekening mee dat 'heel veel inclusief' ook betekent 'heel veel exclusief'. De inclusieve excursies lopen soms naadloos over in de optionele, zonder aantrekkelijk alternatief. We waren nogal onaangenaam  getroffen door het feit dat we per persoon nog 180 euro aan optionele excursies konden/moesten boeken. Het bezoek bijvoorbeeld aan de River Kwai was maar voor de helft inclusief, hadden we niet meegedaan aan de lunch op het bamboevlot en de aansluitende treinreis, dan had onze reisleiding apart voor ons aanvullend vervoer moeten regelen naar het, in 'the middle of nowhere' gelegen hotelletje waar we de rest van de middag in alle eenzaamheid aan het hotelzwembadje hadden kunnen doorbrengen. Maar als je dit extra bedrag zonder morren betaalt, dan heb je een zeer complete en verzorgde reis.

Tip 4
'Refrain from showing your emotions in public, don't show your feet to other people, don't touch someone's head, and most of all, smile as much as possible.'
Met andere woorden: geen openbare echtelijke knuffelpartijen, niet met je voeten richting Boeddha zitten, geen klopjes geven op de hoofdjes van al die schattige Thaise kindertjes en vooral heel veel glimlachen. Eenvoudige instructies voor een aangenaam Thais verblijf. Het kost niet zo heel veel moeite je eraan te houden. We hopen er nog eens terug te komen.