Sri Lanka 2004

Mail aan familie en vrienden van 5 januari 2005
 
Beste allemaal,

We zijn vannacht veilig en wel teruggekeerd van een enerverende vakantie op Sri Lanka. Het was een bevreemdende ervaring rond te reizen in dit land, terwijl je wist dat er een grote ramp was gebeurd, maar waar je als toerist in het binnenland nauwelijks iets van merkte.

Hier ons relaas: Op de ochtend van 26 december verlaten we om 8 uur het strandhotel in Negombo, aan de westkust van Sri Lanka, enkele kilometers van de hoofdstad Colombo. Tijdens een korte koffiestop in Puttalam, 100 km noordelijker aan de kust, merken we enige opwinding bij de televisie, die in een zijkamertje staat van het resthouse. Het valt ons dan nog niet zo heel erg op, we zijn een beetje onder de indruk van de cultuurshock die ons deze morgen is overkomen. Het verschil tussen ons dagelijks leven en het leven in dit land is groot, zoals natuurlijk viel te verwachten. Aan het eind van de middag horen we van onze reisleider dat er in Sri Lanka een "zondvloed" heeft plaatsgevonden ten gevolge van een zeebeving bij Sumatra. Er zouden mogelijk enige doden zijn gevallen. Voor het diner zien we enkele beelden van de Sri Lankeese televisie, waarbij bootjes worden verzwolgen door een golfvloed en mensen die weghollen voor de golven.

De ernst is dan nog niet tot ons doorgedrongen. Dat gebeurt pas in de loop van die avond en nacht, als wij en onze medereizigers worden bedolven door SMSjes en telefoontjes uit Nederland (niet iedereen was zich bewust van de 5 uur tijdverschil...). In de komende dagen blijkt het lastig een duidelijk beeld te krijgen wat er nu precies is gebeurd, de televisie zendt voornamelijk in het Singalees uit, de Singalese kranten zijn niet te lezen. In de hele vakantieperiode zien we slechts twee Engelstalige kranten. Telefoonverkeer slaagt niet altijd, SMS wil vaak nog wel lukken. Het wordt echter wel snel duidelijk, dat de ongerustheid bij de mensen in Nederland groot is, die hebben kennelijk veel meer informatie dan wij. Er breekt enige paniek uit onder (een deel van) de reisgenoten. Onze reisleider Ed, woonachtig in Sri Lanka en al 35 jaar reisleider weet echter de rust te bewaren. Volgens hem is het gewoon mogelijk om 2/3 van onze tour zonder gevaar voort te zetten.

Er zijn even berichten dat we verplicht worden om het land te verlaten, maar dat wordt later weer tegengesproken. We verblijven alleen in het binnenland en zijn een aantal dagen "Up-country", in de bergen en heuvels. In het binnenland merkten we zoals gezegd niets van de ramp. Er hing alleen aan ieder huisje of hutje een witte vlag, ten teken van rouw en enkele malen zagen we een transport van noodrantsoenen en hulpgoederen. We zouden de reis afsluiten met enkele overnachtingen in het zuiden. Of dat mogelijk is is in het begin niet te overzien, de berichten over de badplaats Hikkaduwa zijn tegenstrijdig. Het hotel zou onbeschadigd zijn, maar de weg mogelijk versperd.

Later zien we op Sky News wat er van Hikkaduwa geworden is, daaruit werd duidelijk dat we daar niet naar toe konden. Als alternatief krijgen we een hotel aan de westkust aangeboden, waar niets gebeurd is. Ook in het hotel van onze eerste overnachting, in Negombo, is geen schade. Dat wil zeggen, het zwembad lag onder de modder, maar de vloedgolf is niet tot in het hotel gekomen. Voor diegenen, die naar huis wilden werd de mogelijkheid aangeboden om zaterdag 1 januari terug naar Nederland te gaan. Uiteindelijk kozen 12 van de 38 reisgenoten voor die optie, voornamelijk onder druk van een ongerust thuisfront. Wij hebben daar niet voor gekozen en hebben daar eigenlijk ook niet zolang over hoeven nadenken. Er bestond in ons reisgebied geen extra veiligheidsrisico, we waren buiten bereik van eventuele recidiefgolven. Cholera-risico in onze Westerse hotels was ook niet aan de orde.

We meenden door weg te gaan, de mensen in het land een extra slag toe te dienen. Het toerisme is een zeer belangrijke inkomstenbron voor dit ontwikkelingsland, dat hard zijn best doet om de gevolgen van een jarenlange burgeroorlog weg te poetsen. We werden in die opvatting gesterkt in de komende dagen. We verbleven drie dagen in een hotel in de stad Kandy, in het midden van het land. Bij vertrek werden we uitgezwaaid door bijna het voltallige hotelpersoneel, dat zeer bedrukt stond te kijken. Deze wisten toen al dat de komende Krasreizen geannuleerd waren. Dat betekent 3 x 40 hotelovernachtingen per week minder in de komende weken. Kortom ontslag voor een groot deel van de medewerkers.

In het hotel aan de westkust de laatste dagen waren wij bijna de enige gasten, alle anderen waren eerder in blinde paniek gevlucht naar huis. Na ons vertrek gisteren ging het hotel dicht, bij gebrek aan klanten. Ook weer velen zonder werk. In contacten met de lokale bevolking bleek dat men erg blij was dat wij niet waren weggevlucht en onze reis hadden voortgezet.We hebben er maar zoveel mogelijk geld uitgegeven, wat overigens moeilijk is in een land waar je voor 5 Euro een uitgebreid lunchbuffet kunt genieten in een 5 sterren hotel.

We vonden Sri Lanka een prachtig land, met vriendelijke bevolking. In de bus kom je je uren onledig houden met zwaaien naar lieve en mooie kindertjes. De natuur is prachtig, er is een boeiende cultuurschat, het is er lekker warm en het is er goedkoop. Blijf er dus niet weg, ze hebben onze Euro's hard nodig de komende jaren voor de wederopbouw.